« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
‫آره، دارم میرم.
‫خب بابا، آروم!
‫«عشقی که می‌ماند»
‫- سلام عزیزم. ‫- بابا!
‫سلام.
‫- مزاحم شدم؟ ‫- اصلاً، بیا پیش ما.
‫این چه بوییه؟
‫پاندا تو کثافت غلت زده.
‫عالی شد.
‫- نمی‌فهمم چرا خودتو تو دردسر میندازی. ‫- منظورت چیه؟
‫همش خودشو تو کثافت غلت میده.
‫- ولی ببین چقدر نازه. ‫- درسته، ولی دردسرش زیاده.
‫زندگی همش دردسره، ولی حیوونا ‫واقعاً به آدم حس خوبی میدن.
‫بیا، پاندا.
‫- بابا عرق کردی! ‫- پاندا، تو هم اینجایی.
‫آیدا، بیا پیش ما. تو تیم تورگیلسی.
‫- من شروع می‌کنم! ‫- ما با همیم؟
‫ما یه تیمیم.
‫خواست بپره روی توپ.
‫- آیدا، من با توام. ‫- باشه، حواسم هست.
‫اوه، لعنتی!
‫اینه!
‫خفه شو!
‫- آره، آره! ‫- نه!
‫شب بخیر.
‫- از بابات خداحافظی کردی؟ ‫- آره.
‫شیر مزه‌ی خامه میده.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫مستقیم برو تو تخت، بدون ‫مسخره‌بازی. مزه‌ی خامه میده؟
‫خوب نیست.
‫- گریمور، چیزی یادت نرفته؟ ‫- آره.
‫- ممنون. ‫- مامان، میشه یه قصه گوش بدم؟
‫چی؟ آره.
‫- شب بخیر. ‫- ببخشید، صبر کن.
‫شب بخیر.
‫در یک جزیره‌ی کوچک، یک خانه‌ی ‫چوبی کوچک و سفید قرار دارد.
‫یه جورایی، یک کلبه.
‫ساختمان‌های دیگری هم در جزیره هست
‫اما کلبه کاملاً جدا افتاده.
‫پیرزنی تنها در آن کلبه زندگی ‫می‌کند، و از پنجره‌اش...
‫پاندا، بیا اینجا.
‫فقط آروم باش.
‫می‌دونم.
‫تموم شد، تموم شد.
‫بهتری؟
‫خب، بچه‌ها، اینم یه آهنگ کلاسیک قدیمی.
!دیوید، بذار لای سینه‌هام
‫اون تیکه چوب رو بذار زیرش.
‫اینجا. اینجوری؟
‫دستشویی کجاست؟
‫نزدیک چهل سالمه و هنوز ‫تو کارگاهم توالت ندارم.
‫- سینک و شیر آب که داری. ‫- وصل نیست.
‫- زمستونای اینجا چطوره؟ ‫- میگن سرده.
‫ولی می‌تونم یه بخاری بذارم.
‫لعنتی، دیگه از این وضعیت خسته شدم.
‫فقط به جای انباری ازش استفاده ‫کن، جعبه‌ها رو هم باز نکن.
‫روی کارای بیرونی تمرکز کن.
‫- اینجا هیچ غلطی نمی‌تونی بکنی. ‫- دیگه نمی‌خوام تو سطل جیش کنم.
‫معلومه که نباید بکنی، این کثافت کاری‌ها چیه؟
‫بیا کارو تموم کنیم و از اینجا بریم.
‫اگه بهش فکر کنی، می‌بینی ‫اصلاً جای فکر کردن نداره.
‫بابا از پس هزینه‌ش برنمیام.
‫پولشو جور می‌کنیم، مشکل اون نیست.
‫همه چی که پول نیست.
‫مهم اینه که اون یه چیز داشته باشه
‫که سال‌های آینده باهاش سرگرم بشه.
‫آره، موافقم.
‫فقط باید اینو به چشم ‫یه سرمایه‌گذاری ببینی.
‫من یه بخشیش رو میدم،
‫اونم سهم خودشو میده،
‫بعد مگنوس هم می‌تونه بقیه‌شو بده.
‫- باید باهاش حرف بزنی. ‫- باهاش حرف می‌زنم، مشکلی نیست.
‫می‌بینی، مشکل پول نیست.
‫فقط باید تصمیم بگیریم که می‌خریمش یا نه.
‫اگه الان نخریمش، ممکنه تا فردا فروش بره.
‫- پس بهش زنگ بزن... ‫- آره، بهش زنگ می‌زنم.
‫- الان بهش زنگ بزن. ‫- باشه زنگ می‌زنم.
‫مگنوس، چطوری؟ پالمی‌ام.
‫رو دریایی؟
‫اوضاع چطوره؟
‫از شنیدنش خوشحالم.
‫وقتشه بیای کیف پولت رو برداری.
‫آیدا یه اسب پیدا کرده.
‫- یه مادیان ۹ ساله. ‫- بیا!
‫اسمش مارینه، هم‌اسم مادربزرگت.
‫اسب خیلی خوبیه.
‫خیلی بزرگ نیست، یه ‫کم زشته مثل مادربزرگت.
‫اسب فوق‌العاده هیجان‌انگیزیه. ‫آیدا که باهاش کیفش کوکه.
‫خب، باید یه کاری بکنی تا از دستش ندی.
‫وگرنه همین‌طوری پا می‌شه می‌ره شهر.
‫اون کاملاً با ما موافقه.
‫ولی هنرمند مُفلسیه دیگه،
‫واسه همین بهش گفتم تو کل پولش رو می‌دی،
‫چون ملوانی.
‫با یه کیف پر از پول.
‫آره، همین الان داره بهم ‫انگشت مبارکشو نشون می‌ده،
‫سلام می‌رسونه.
‫وقتی برگشتی بیا پیش ما شام.
‫بذاریم مرغ‌ها جوجه‌ها رو ببینن؟
‫نه، هنوز نه، خیلی کوچیکن.
‫- اذیتشون می‌کنن؟ ‫- شاید.
‫ممکنه خروسه جلوی اونا ‫با مرغ‌ها جفت‌گیری کنه.
‫پاندا!
‫تا ابد آسیب روحیش براشون می‌مونه.
‫چرا می‌ذارن خروسه این‌جوری باهاشون بکنه؟
‫یا خدا.
‫پاندا، آروم باش.
‫همه‌ی مرغ‌ها جنده‌ان، به جز گودرون.
‫این چه طرز حرف زدنه؟
‫- بشین! ‫- خوبه که کسی صدامون رو نمی‌شنوه.
‫نه.
‫فکر کنم آماده‌ست،
‫تورگیلس، می‌شه یه بشقاب برای مرغ بیاری؟
‫نه.
‫- چی؟ ‫- نه.
‫- کاری که می‌گم رو بکن! ‫- باشه بابا.
‫پایین بمون.
‫تو خروسی یا مرغ؟
‫چیزای آبدار دیگه، می‌دونی، ‫چیزای آبدار شهوانی.
‫لعنتی، مرد.
‫- نمی‌تونم فکر کنم، خیلی حشری‌ام. ‫- مگی!
‫- تو حشری نیستی؟ ‫- چی؟
‫- می‌دونی، حشری، مگی؟ ‫- نه، خیلی نه.
‫استیانی، اون پایین یه کم مرطوب شده، نه؟
‫نظرت چیه؟
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫- دیدم‌ها، می‌دونی. ‫- چیو دیدی؟
‫- اون نگاه لعنتی روی صورتت رو. ‫- کدوم نگاه؟
‫اینجوری...
‫- هیچ نگاهی رو صورتم نبود. ‫- خودم دیدمش، این‌جوری بودی...
‫یا خدا...
‫- واقعاً سرریز کرده. ‫- به‌خاطر بارونه.
‫آره.
‫- فقط بذار دستات رو با لیسش بشوره. ‫- بی‌خیال.
‫ترجیح می‌دم از رودخونه استفاده کنم.
‫- مطمئنی کلوچه نمی‌خوای؟ ‫- آره!
‫هیچی نمی‌خوای؟ می‌ترسم از گشنگی تلف شی.
‫من اون کلوچه‌های لعنتی ‫رو نمی‌خوام! حال‌به‌هم‌زنن.
‫منظورت چیه؟
‫- مزه‌ی عن می‌دن. ‫- نه، فوق‌العاده‌ان!
‫می‌فهمم، ولی کامپیوتر ‫نمی‌تونه فایل رو بخونه.
‫احتمالاً برای اینه که فرمتش وکتوره.
‫باید به‌صورت PDF یا ‫یه JPG ساده بفرستمش.
‫خیلی ممنونم.
‫اگه مشکلی داشتی فقط بهم زنگ بزن.
‫باشه، عالیه.
‫یه سر نمیری شهر؟
‫نه به این زودی‌ها، چطور؟
‫خب، بالاخره مجرد شدی پس...
‫می‌تونم دعوتت کنم خونه‌م. یه ‫فرصتی بشه یه کم بهت نخ بدم...
‫- کار کرد. ‫- چی؟
‫- فهمیدم چطور کار می‌کنه. درست شد. ‫- می‌گه درست شده.
‫باشه، خوشحالم که می‌شنوم.
‫ولی اگه داشتی می‌رفتی شهر بهم خبر بده.
‫آره، حتماً.
‫می‌تونم یه چیز خوب واسه خودمون درست کنم؛
‫الان واقعاً نمی‌تونم حرف ‫بزنم، ولی در تماس باشیم.
‫- باشه، مراقب خودت باش. ‫- آره، ممنون که اینو ردیف کردی.
‫به داداشت سلام منو برسون.
‫سلامت باشی، خداحافظ.
‫می‌بینمت...
...کُس، کُس، کُس، کُس، کُس
‫بس کن دیگه!
‫- اینو از کجا یاد گرفتی؟ ‫- از پدربزرگ.
‫داشتیم درخت می‌کاشتیم.
‫پرنده‌ی بیچاره.
‫چشماش بسته‌ست، چرا چشماش بسته‌ست؟
‫فکر نمی‌کنی مرده؟
‫شاید خوابه؟ اصلاً تکون نمی‌خوره.
‫- حتی شکمش هم تکون نمی‌خوره. ‫- نه.
‫نفس می‌کشه
‫- پس مرده؟ ‫- آره.
‫- بیچاره. ‫- بیچاره.
‫از آخرین باری که پرنده ‫مُرده دیدم خیلی نگذشته.
‫سگ شماست؟
‫بله.
‫اسمش پانداست.
‫پاندا. هی پاندا.
‫کوکر اسپانیلِ؟ ‫(نژاد سگ)
‫نه، گوسفندیه، ایسلندی.
‫من دوست دارم یه سگ داشته باشم.
‫یه سگ بزرگ، می‌دونی، به بزرگی یه اسب
‫یا یه پونی، می‌دونی.
‫داشتم استودیوی قدیمی‌مو نشون می‌دادم.
‫خیلی قشنگ بود، درست کنار بندر.
‫آه می‌دونم، شما اونجا بودین. خوبه.
‫همشون قهوه‌ای‌ان؟
‫قهوه‌ای، آره البته.
‫بله، همه‌شون رنگ‌های ‫قهوه‌ای، سیاه، قرمز دارن.
‫خیلی، خیلی خاکی‌ان.
‫خیلی طبیعی.
‫پیتر مندیگ رو می‌شناسین؟
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫اون با ما تو گالریه.
‫اونم با نقاشی‌های بزرگ کار می‌کنه.
‫احتمالاً پنج برابر این‌ها بزرگ‌تر.
‫- واو. ‫- آره.
‫استودیوش توی یه آشیانه بزرگ فرودگاهه،
‫می‌دونی، با دیوارهای ۱۰ متری.
‫یه جای خیلی بزرگه، خیلی ‫بزرگ. برای بازدید خوبه.
‫ اون تو پرتغال زندگی می‌کنه.
‫کاراشو ببینم خوشم میاد.
‫درست کنار دریاست. ‫صبح و بعدازظهر شنا کردیم.
‫هی، حتماً. حتماً می‌شناسینش.
‫اون بزرگه، شگفت‌انگیزه.
‫این یکی خوبه.
‫اون پروازم می‌کنه، می‌دونی.
‫- اوه واقعاً؟ ‫- آره،
‫بعضی وقتا فقط می‌پره تو ‫هواپیماش و پرواز می‌کنه می‌ره.
‫کجا پرواز می‌کنه؟
‫همه جا، هر جا.
‫به کشورهای دیگه؟
‫نمی‌دونم.
‫نه، احتمالاً داخلی. یه ‫هواپیمای کوچیکه، می‌دونی،
‫از این هواپیماهای سسنا.
‫پس اینا بودن که می‌خواستین ‫به من نشون بدین؟
‫و دسته چهارم افرادی بودن که هر ‫روز یه لیوان شراب می‌نوشیدن.
‫و بعد افرادی که سالم‌تر بودن ‫و عمر طولانی‌تری داشتن،
‫حداقل دو لیوان در روز می‌نوشیدن.
‫و بعد سه لیوان بود، و چهار ‫لیوان بود، و پنج لیوان بود.
‫یه بطری شراب پنج و نیم لیوانه.
‫و افرادی که یه بطری می‌نوشیدن،
‫سالم‌تر بودن و عمر طولانی‌تری داشتن.
‫یعنی، این یه مطالعه روی ۱۷ هزار ‫دانمارکی در طول یه دوره ۱۰ ساله بود.
‫یا شایدم ۱۰ هزار دانمارکی در ‫طول ۱۷ سال بود، نمی‌دونم...
‫اما به هر حال، تو یکی از باارزش‌ترین،
‫معتبرترین مجلات پزشکی دنیا منتشر شد،
‫که همون مجله پزشکی بریتانیاست.
‫و هرگز رد نشده.
‫پس مطالعات پیگیرانۀ زیادی بودن ‫که این نتیجه رو تایید کردن.
‫نکته خنده‌دار اینه که چرا ‫این یه دانش عمومی نیست؟
‫البته، چون از نظر سیاسی صحیح نیست.
‫حدود هفت درصد از کل مردم با ‫الکل، مواد مخدر یا قمار مشکل دارن.
‫اگه الکل ننوشن، قمار می‌کنن ‫یا مواد مخدر مصرف می‌کنن.
‫کاریش نمی‌شه کرد. ‫نمی‌شه نجاتشون داد.
‫اما بحث عمومی درباره همین هفت درصده.
‫من گاهی تو باشگاه شرابم، که دکترای
‫زیادی اونجا هستن، ازشون می‌پرسم،
‫چرا، شما که اینو می‌دونین، ‫چرا حقیقتو نمی‌گین؟
‫چرا به مردم حقیقتو نمی‌گین؟
‫یعنی، برین پیش دکتر ‫خانوادگی‌تون، اون می‌گه
‫که می‌تونین مرتب شراب ‫بنوشین، یک یا دو لیوان.
‫خیلی کم پیش میاد که بگن پنج تا.
‫پس، ازشون می‌پرسم، چرا ‫حقیقتو به مردم نمی‌گین؟
‫و اونا می‌گن، خب، اگه این کارو می‌کردیم،
‫دوست دکترم می‌گه اگه این کارو می‌کردیم،
‫از جامعه طرد می‌شدیم.
‫چون گفتن حقیقت درباره الکل ‫از نظر سیاسی صحیح نیست.
‫پس چرا مردم در موردش حرف نمی‌زنن؟
‫چون اگه در موردش حرف بزنی، اگه در مورد حقایق حرف بزنی،
‫طرد می‌شی، کارت رو از دست می‌دی.
‫و ما داریم درباره بعضی از آزادترین ‫کشورهای دنیا صحبت می‌کنیم.
‫و ما هنوز نمی‌تونیم درباره ‫حقیقت حرف بزنیم.
‫بیا!
‫عجب جاییه.
‫حسش می‌کنی؟
‫اینجا چقدر اکسیژن زیاده. حسش می‌کنی؟
‫وای، اونم یخچال طبیعیه، حالا می‌بینمش.
‫چه جای عالی‌ای برای کار.
‫بیرون، تو طبیعت.
‫چه... کوه‌های کوچیکی.
‫چرا همه هنرمندا بیرون کار نمی‌کنن؟
‫ تو خوش‌شانسی. ‫(که توشون من به پُستت خوردم)
‫- معمولاً باد و بارونه. ‫- باورم نمی‌شه.
‫می‌خوام اینجارو بخرم. همین‌جا. فروشیه؟
‫این چیه؟
‫اینارو اینجا نقاشی می‌کنی؟
‫راستش، من از رنگ استفاده نمی‌کنم.
‫اوه، سنگینه.
‫لعنتی، ترسیدم!
‫هی، پاندا! ولش کن، پاندا!
‫پاندا.
‫ترسیدم.
‫اونم... اونم ترسیده. عصبانیه؟
‫نه، اینجا لونه‌شه.
‫- وای. ‫- بیا، با من بیا.
‫نه، نه، نه...
‫بزرگه.
‫چه جور پرنده‌ایه؟
‫غازه.
‫آره، البته.
‫فکر خوبی نیست که برشون داری.
‫گرمه.
‫- اینارو می‌شه خورد؟ ‫- احتمالاً توش یه زندگی در جریانه.
‫این هواپیمای منه؟
‫ اوه، خیلی کوچیکه.
‫ اون واقعاً هواپیماست؟
‫وقتی فقط یک یا دو مسافر باشه، ‫گاهی از این استفاده می‌کنن.
‫- ببخشید. ‫- نه، نه، تقصیر تو نیست.
‫من خوبم، واقعاً.
‫فقط... خیلی کوچیک به نظر می‌رسه.
‫خب، آنا، حالا می‌خوام باهات ادامه بدم.
‫در حال حاضر جایی تو گالری ندارم.
‫در واقع، هنرمندای زیادی دارم که به ‫اندازه کافی دیده نمی‌شن یا توجه نمی‌گیرن.
‫اما باور کن وقتی می‌گم، می‌دونم ‫که یه نفر رو پیدا می‌کنی.
‫فقط مسئله زمانه.
‫و اگه گالری مناسب رو پیدا نکنی، گالری مناسب تو رو پیدا می‌کنه،
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫ممنون بابت دعوتت از من.
‫ممنون که اومدین و وقت گذاشتین.
‫خواهش می‌کنم.
‫خداحافظ.
‫خدای من.
‫به مادرم بگو دوستش دارم.
.مادرت یه جنده‌ست
‫- سلام ‫- سلام
‫- خوابن؟ ‫- آره، راستی ساعت چنده؟
‫دیر وقته، من تازه برگشتم.
‫فقط می‌خواستم یه شب بخیری بگم.
‫- کاملاً بیهوش شدن. ‫- باشه.
‫امروز چطور بود؟ امروز نیومد؟
‫- خیلی خوب بود. ‫- آره، عالیه.
‫فردا میام بهشون سر می‌زنم.
‫شب بخیر.
‫مگی.
‫- می‌خوای تو ماشین حرف بزنیم؟ ‫- آره.
‫- آبجو می‌خوری؟ ‫- حتماً.
‫یه لحظه صبر کن.
‫بی‌صبرانه منتظرم بچه‌ها برگردن مدرسه
‫و دست از به هم ریختن خونه بردارن.
‫- اذیتت کردن؟ ‫- نه، عشقن.
‫بعد از فصل شاه‌ماهی وقت ‫بیشتری باهاشون می‌گذرونم.
‫بهت دروغ گفتم.
‫در مورد چی؟
‫اوضاع با اون سوئدیه خوب پیش نرفت.
‫چطور مگه؟
‫بی نهایت حوصله‌سربر بود.
‫فقط در مورد غذا و شراب حرف می‌زد،
‫یه کلمه هم راجع به کارم یا ‫چیزایی که نشونش دادم نگفت.
‫احساس می‌کنم این اتفاق همش می‌افته.
‫هیچ‌وقت موضوع خود کار یا ‫کاری که می‌کنی نیست، می‌دونی؟
‫خود آثار هنری مهم نیستن.
‫لعنتی، چقدر ور می‌زد.
‫یه مونولوگ بی‌وقفه‌ی مرگبار.
‫خیلی تحقیرآمیزه.
‫خسته‌ای؟
‫نه.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫خیلی دلم می‌خواد تو ماشین باهات سکس کنم.
‫چرا که نه؟
‫آخه... ما قبلاً امتحانش کردیم و...
‫واقعاً نمی‌خوام بچه‌ها رو ‫بیشتر از این از راه به در کنم.
‫بچه‌ی خوبی می‌مونی؟
‫- اون چیه؟ ‫- آبنبات.
‫از کجا آوردیش؟
‫توی جیب این شلواره پیداش کردم.
‫- یه کم به من بده. ‫- چه جور آبنباتیه؟
‫پاستیلیه.
‫می‌دونستی پاستیل از پوست خوک درست می‌شه؟
‫- نه. ‫- جدی می‌گم، به جون خودم.
‫یه کم چندش‌آوره
‫که پاستیل از پوست خوک درست می‌شه
‫ولی من ازش دل نمی‌کنم چون خیلی خوشمزه‌ست.
‫بزن بریم.
‫نگام کن.
‫- نه. ‫- آره.
‫- یاماها بهترین موتوره. ‫- همشون تقریباً یکی‌ان.
‫یاماها بهترینه.
‫پاندا، بیا اینجا.
‫شوخی می‌کنی؟ خدای من، خیلی سرده.
‫نه، نه، نه!
‫ایدا.
‫نکن.
‫پاندا.
‫بیا اینجا؛ بیا.
‫بعد از وسط نصفش کردم و توش کریستال بود.
‫مثل آب‌نبات می‌مونه.
‫تورگیلس.
‫خوبه..
‫اگه این شکلی بودم چی؟
‫نه، چندش‌آوره.
‫وای، واقعاً می‌تونی زشت باشی.
‫الان چطور؟
‫دقیقاً همون شکلی هستی.
‫دقیقاً همون شکلی نه، ولی هنوز خیلی زشتی..
‫تو چطور؟
‫- مگی؟ ‫- چی؟
‫آره، البته.
‫عمراً! معلومه که نه.
‫فکر می‌کنی من اینقدر آدم سطحی‌ای هستم؟
‫صبر کن، یعنی می‌گی اگه من اینجوری بودم...
‫دقیقاً اینجوری.
‫- نه، شاید نه. ‫- شماها چطور؟
‫نه، برو اونور...
‫ببخشید.
‫- چرا این انقدر کنده؟ حتماً گرفته. ‫- نه، یادم رفت بلندش کنم، ببخشید.
‫اینجوری.
‫چرا باید... آها، به خاطر هوا.
‫لعنتی. علم چه میکنه.
‫بیا امتحانش کن. بیا امتحانش کن.
‫- سنگی چیزی هست؟ ‫- مهم نیست.
‫- اگه سنگ باشه مهمه. ‫- سنگی نیست.
‫اوه، لعنتی.
‫- آماده‌ای؟ ‫- اینو نگاه کن!
‫- این خیلی بهتره! ‫- درشو باز کن.
‫لعنتی، چقدر ولع داری. شوخی کردم.
‫آیدا!
‫واقعاً که.
‫می‌خوای؟
‫- عمراً! ‫- من متنفرم از...
‫میز رو نگاه کن!
‫از اینا می‌خوای؟
‫تسلیم می‌شی؟
‫تا ته بزنش. مثل من.
‫- اینجوری؟ ‫- آره.
‫- می‌تونی واسه این یکی کمکم کنی؟ ‫- آره.
‫- بلندش کنم؟ ‫- آره.
‫- مامان، نگاه کن. ‫- وای!
‫اینجوری می‌خوای یا اونجا؟
‫بذارش اینجا.
‫وقتی زیادی تو خونه لم می‌دی، ‫اینجا توی پات درد می‌گیره.
‫- کجا؟ ‫- این پشت...
‫وقتی اینجوری سربالایی می‌ری.
‫توت‌های حال‌بهم‌زن.
‫لعنتی، انگور فرنگی خوشمزه‌ست. ‫یا هرچی که اسمشه.
‫انگور فرنگی؟ به اینا می‌گن توت کلاغی.
‫- آخ. ‫- چرا هی می‌افتی؟
‫چون کتونی پامه!
‫پاندا، بیا اینجا!
‫بیا، بیا، بیا...
س‌ی‌نما دری‌مینگ
‫- می‌تونی همینجوری هر دوست‌پسری رو انتخاب کنی؟ ‫- نه.
‫تو محبوب‌ترین دختر مدرسه نیستی؟
‫من یه آدم معمولیم.
‫احتمالاً می‌تونم با بیشترشون ‫باشم، ولی می‌دونی...
‫الان همه‌چی فرق کرده.
‫مامان و بابا وقتی ۱۷ سالشون بود ‫یا همین حدودا با هم دوست شدن.
‫وقتی منو به دنیا آوردن خیلی جوون بودن.
‫وای، فکر کن اگه الان بچه داشتی.
‫- نه، نمی‌خوام بهش فکر کنم. ‫- منم همینطور.
‫عجیب می‌شد.
‫زنا امروز خیلی مستقل‌ترن، همشون ‫کار می‌کنن و پول خودشونو دارن.
‫من قراره کلی پولدار بشم.
‫حس می‌کنم الان سر یه دوراهی‌ام.
‫که باید یه مسیر مشخصی ‫رو انتخاب کنم، می‌فهمی؟
‫سال‌های آینده مشخص می‌کنه ‫زندگیم چجوری می‌شه، پس...
‫برام مهمه که انتخاب‌های درستی داشته باشم.
‫اینم مهمه که خودم برای خودم انتخاب کنم،
‫تا اگه گند زدم نتونم تقصیر ‫رو گردن کس دیگه‌ای بندازم.
‫کارای دیگه‌ای هم هست که آدم انجام بده ‫غیر از ازدواج کردن یا دوست‌دختر داشتن.
‫- من دوست‌دختر می‌خوام. ‫- جداً؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫یعنی... نه الان، ولی بعداً تو زندگی.
‫- می‌خوای باهاش چیکار کنی؟ ‫- باهاش؟
‫همون کارای معمولی.
‫- سکس؟ ‫- شماها دیوونه‌این...
‫نه احمق. می‌دونی، فقط...
‫بریم سینما
‫و وقتی گواهینامه گرفتم باهاش دور دور کنیم.
‫داشتن گواهینامه رانندگی فوق‌العاده می‌شه.
‫حتماً سعی می‌کنی تو ماشین ببوسیش.
‫- اینو گوش کن. ‫- شاید.
‫کبود و خونی با شلوار پایین کشیده.
‫جسدها روی هم تلنبار شده بودن. جنایت.
‫مردی مرموز...
‫- چه خبره؟ چیکار می‌کنین؟ ‫- ...جنایات خشن و جنسی.
‫...بدترین قاتل زنجیره‌ای،
‫وحشی، خونین و حال‌بهم‌زن.
‫این چیه؟ دارین به چی گوش می‌دین؟
‫...یه جنون، یه انحراف بیمارگونه.
‫...رنج بردن از تنفر از خود، آزار ‫دیدن، مورد سوءاستفاده قرار گرفتن،
‫به قتل رسیدن، افسردگی شدید...
‫این چیه؟
‫...و اندام تناسلی‌اش را لیسید...
‫- چه خبره؟ ‫- اه.
‫کبود و خونی.
‫سم قارچ.
‫تیر خورده تو سر.
‫گوشت خام.
‫کار پلید.
‫مغز سوراخ شده.
‫یه چاله بکن.
‫سکس تو ماشین.
‫آشغال. مریضی.
‫به شدت آسیب دیده.
‫جنین کبود.
‫تحقیر.
‫هیولاها.
‫بدبختی.
‫پرخاشگر.
‫دست‌های نرم.
‫جسد خشک شده.
‫کوه‌ها و یک مرغدانی یخ‌زده.
‫بی‌رحمی.
‫هیولا.
‫لذت.
‫دنیای متورم.
‫امواج خشونت.
‫بدون رحم.
‫مردی مرموز.
‫خودتو برای بدترین حالت آماده کن.
‫خب، دیگه من خداحافظی می‌کنم.
‫آنا.
‫هوا افتضاحه.
‫مجبورم.
‫راستشو بخوای، وحشتناکه.
‫ولی شب خوبی بود. یالا دیگه.
‫- این مسخره‌بازی‌ها چیه. ‫- آره، دیگه باید تمومش کنی، مگی.
‫پس من کی رو ناز کنم؟
‫خودت می‌دونی که باید ‫گورتو گم کنی بری خونه.
‫فکر کردم پایه‌ی یه کم خوش‌گذرونی هستی.
‫نه.
‫برو.
‫گوش کن.
‫باد داره بدتر می‌شه.
‫خواهش می‌کنم.
‫پشیمون می‌شی.
‫- یه ذره باد که کاری به کارت نداره، مگی. ‫- اوه، دستت چقدر نرمه.
‫من واقعاً خسته‌ام.
‫ولی اگه سرما بخورم و بمیرم چی؟
‫وقت خداحافظیه.
‫اینقدر سخت نگیر.
‫- هوا افتضاحه! ‫- ...افتضاحه!
‫آه، لعنتی.
‫مین دریایی تماسی
‫با برخورد به کشتی منفجر می‌شه.
‫این مین، کمک‌حال مین دریایی ‫تماسی استاندارد بریتانیا بود
‫در طول جنگ جهانی دوم.
‫چاشنی‌های مین‌های دریایی بریتانیا
‫از روی مین‌های تماسی آلمانی کپی شده بود
‫از زمان جنگ جهانی... ‫مگی، شماره یک، باشه؟
‫...که چاشنی‌های هرتز ‫اونها قابل اعتمادتر بود
‫نسبت به نمونه‌های بریتانیایی.
‫پین از نیمه‌ی بالایی مین بیرون زده بود
‫و حاوی اسید سولفوریک بود.
‫مگی، اینا همون پین‌های لعنتی‌ان.
‫حواست بهشون باشه.
‫وقتی کشتی بهش برخورد می‌کرد، پین می‌شکست،
‫و اسید رو داخل یه باتری ‫شارژ شده آزاد می‌کرد
‫و در نتیجه باعث انفجار ‫می‌شد. این دیوونگیه، مرد.
‫خیلی خب...
‫چی؟
‫کی این عکس‌ها رو گرفته؟
‫آگوست.
‫سگ کوچولو اینجاست.
‫- به چی فکر می‌کنی؟ ‫- درسته.
‫فقط دارم همه‌شون رو نگاه می‌کنم.
‫گوش کن...
‫شبیه این دهاتی‌ها شدی.
‫تمومش کن.
‫شوخی نمی‌کنم، چرا یه لباس خوب نمی‌پوشی
‫به خودت برسی و هیکلت رو نشون بدی؟
‫خودتو خوشگل کنی و فیگورت رو به رخ بکشی؟
‫- منظورم اینه که، تو استخر دیدمت. ‫- اوه، دنی، خفه شو.
‫نه، جدی می‌گم. با بیکینی دیدمت.
‫چرا دارم ازت می‌خوام این کارو بکنی؟
‫نگران نباش، چندتا چیز رو ‫امتحان می‌کنم و برات می‌فرستم.
‫یه نگاهی بهشون می‌ندازم.
‫ممنون.
‫برای روزنامه‌ی کشاورزهاست، درسته؟
‫آنا، کشاورزی از اشویناگنوپور ‫در گالوریاهرپور،
‫می‌گه هیچ‌وقت لحظه‌ی ‫کسل‌کننده‌ای وجود نداره
‫موقع رسیدگی به گوسفندها و هنر تجسمی‌اش.
‫- زندگی اینجا واقعاً به ما حال می‌ده. ‫- اوه... ممنون که این کارو کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫...امیدوارم اینو ببینی.
‫آهنگ بعدی رو تقدیم ‫می‌کنم به مادر زن سابقم.
‫♪ تو مادر زن من بودی ♪
‫♪ و من خیلی دوستت داشتم ♪
‫♪ ما همیشه دوستای خیلی خوبی بودیم ♪
‫♪ تا اینکه دخترت منو ول کرد ♪
‫♪ چون می‌گفت من همیشه کتکش می‌زدم ♪
‫♪ و اون فقط یه دیوونه‌ی دروغگوئه ♪
‫♪ و تو هم همینی... ♪
‫♪ و یه روزی میام سراغت ♪
‫♪ و به تو و کل خانواده‌ات حمله می‌کنم ♪
‫شوهرت یه بازنده‌ست، هولدا، ‫و من دهنشو سرویس می‌کنم
‫به نظرم خنده‌دار نبود
‫تو جاده‌ی موتور کراس بودی؟
‫- خیلی حال داد. ‫- داشتی چیکار می‌کردی؟
‫فقط از روی سکوها می‌پریدم
‫- نزدیک بود خودمو بکشم. ‫- هنوزم اونجا سکو هست؟
‫آره، همون قدیمی‌ها
‫ما هم یکی درست کردیم
‫- چی، شما یکی ساختین؟ ‫- آره، من تو پریدن خیلی افتضاحم
‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره
‫چطور مگه؟
‫- این کارو نکن. ‫- ببخشید، معذرت می‌خوام، ببخشید
‫بقیه‌ی پسرا خیلی بهترن، دنیل و بیورگوین
‫بشقابو بردار
‫و لیوانو
‫- نه، نه. ‫- اشکال نداره، من جمعش می‌کنم
‫نه، خودت می‌تونی این کارو ‫بکنی و بذاریش تو ماشین
‫همونطور که تو دو سال گذشته هر روز بهت گفتم
‫- آروم باش. ‫- چی گفتی؟
‫می‌تونی کثیف‌کاری خودتو تمیز کنی
‫- بس کن. ‫- چی؟
‫من چیز زیادی نمی‌خوام، ‫این بچه‌ها خیلی لوس شدن
‫شماها همه چی دارین و ‫هیچ کاری تو خونه نمی‌کنین
‫باشه پس. می‌تونین برین، ‫امیدوارم از غذا لذت برده باشین
‫چی؟ مگه ما نوکر بچه‌هامونیم؟
‫ازشون خواسته می‌شه یه کاری برای ‫خونه بکنن و فقط جواب سربالا می‌دن
‫- داری از کدوم خونه حرف می‌زنی؟ ‫- من نمی‌تونم هیچی بگم؟
‫اشکال نداره، ولش کن. من انجامش می‌دم
‫بعداً می‌تونیم با هم یه فیلم ببینیم
‫- و پاپ‌کورن درست کنیم؟ ‫- آره
‫- و نوشابه بخوریم؟ ‫- آره
‫- بابا، اگه خواستی می‌تونی با ما باشی. ‫- نه، باباتون نمی‌تونه بیاد
‫- ممنون، رفیق. ‫- خداحافظ
‫تو نباید بری؟
‫وقتی تو نیستی همه چی راحت‌تر و باحال‌تره
‫من دارم سعی می‌کنم تو بزرگ ‫کردن این بچه‌ها کمک کنم
‫وقتی نمی‌تونم خونه باشم کار آسونی ‫نیست. سعی کن خودتو جای من بذاری
‫خواهشاً مظلوم نمایی نکن.
‫- من فقط بچه‌هایی نمی‌خوام که... ‫- رقت‌انگیزه
‫...لوس، غیرقابل کنترل و...
‫- داری از کدوم بچه‌ها حرف می‌زنی؟ ‫- ...غیرقابل تحمل باشن
‫بچه‌های ما اینطورین؟
‫نه، معلومه که نه، ولی به ‫نظم و انضباط احتیاج دارن
‫مشکل تو دقیقاً همینه!
‫تو تظاهر می‌کنی که دعواشون ‫می‌کنی چون دوستشون داری
‫به جای اینکه فقط دوستشون داشته ‫باشی و گاهی دعواشون کنی
‫الان می‌خوام دعوات کنم ‫و باهات خیلی بد باشم
‫ولی این فقط به خاطر ‫اینه که خیلی دوستت دارم
‫- حرف زدنت اینجوریه. ‫- آره، که چی؟
‫می‌خوای من کاری بکنم؟
‫اگه می‌خوای کمک کنی، می‌تونی از ‫شر اون خروس دیوونه خلاص شی
‫وقتی می‌خواستم مرغدونی ‫رو تمیز کنم بهم حمله کرد
‫- سرشو ببرم؟ ‫- نه
‫نمی‌تونی فقط بدیش به یکی؟
‫حتماً، کلی آدم دنبال یه خروس وحشی می‌گردن
‫شب بخیر، مگنوس
‫گمشو!
‫لعنتی
‫کاش یکی که ازش متنفرم ‫یادش رفته بود در رو ببنده
‫کاش مگی یادش رفته بود در رو ببنده
‫اون وقت یه دلیل برای کشتنش داشتم
‫فکر کنم از آدما متنفرم
‫می‌دونی... بودن تو شلوغی رو، ‫اصلاً نمی‌تونم تحملش کنم
‫درک می‌کنم
‫یکی دو نفر، خوبه. با ‫شماها بودن خیلی هم خوبه
‫ولی می‌دونی، یه میلیون نفر. ‫نه، به درد من نمی‌خوره
‫آره، فقط مواظب باش خودتو منزوی نکنی
‫منزوی کنم؟ نه، من فقط، می‌دونی...
‫من کل مراسم کریسمس رو انجام می‌دم
‫با سیگو و خانواده، مثل بقیه
‫مگنوس، کریسمس رو کجا می‌گذرونی؟
‫چی؟
‫کریسمس کجا خواهی بود؟
‫کجا؟ همینجا خونه
‫خونه؟
‫باشه، فکر کردم تو و خانومت از هم جدا شدین
‫نمی‌دونم
‫نمی‌دونی؟
‫پس کی می‌دونه؟
‫انگار یکی خیلی حساس شده
‫این دقیقاً مشکل جوونای امروزه
‫نمی‌تونی هیچی بگی، نمی‌تونی هیچ کاری بکنی
‫قرار بود همه تو همون چارچوب بمونن...
‫وقتی من می‌رفتم مدرسه...
‫تو مثلاً کدوم مدرسه رفتی؟ مدرسه‌ی پیتزا؟
‫مدرسه‌ی نیروی دریایی، احمق.
‫حالا کی حساس شده؟
‫من نه، این نوجوونا هستن که حساسن.
‫قدرت تمرکزشون صفره.
‫می‌دونی، سه ثانیه، بعدش می‌پره.
‫- تقصیر این گوشیاست. ‫- مشکل فقط اونا نیست.
‫کل خانواده گوشی جلوشونه
‫تمام طول روز.
‫دقیقاً، و آدما دیگه نمی‌تونن
‫با زندگی کنار بیان، تو زمان ‫حال بمونن، تو واقعیت،
‫می‌دونی، هیچی عمق نداره.
‫همه‌شون یه مشت آدم ضعیفن که هیچی ‫نمی‌دونن، هیچ کاری بلد نیستن...
‫یا خدا
‫تا کی باید به این چرت و ‫پرتای لعنتی گوش بدم؟
‫برای یه بارم که شده خفه شو.
‫صبر کن، مگه چی گفتم؟
‫- آروم باشیم، مگی. ‫- تو هم دهنتو ببند!
‫لعنتی، دیگه حالم از گوش دادن ‫به حرفات به هم می‌خوره.
‫خدایا...
‫اینجا چه خبره؟
‫چرا سر ما قاطی کردی؟
‫مگی؟
‫من فقط داشتم در مورد یه زنی ازت ‫می‌پرسیدم که فکر می‌کردم می‌شناسیش.
‫ببین
‫هم می‌شناسمش هم نمی‌شناسمش.
‫- فهمیدنش واقعاً انقدر سخته؟ ‫- چی؟
‫نمی‌دونم...
‫شاید اونم مثل دختر تو یه لزبینه.
‫حرومزاده!
‫- تو یه عوضی لعنتی هستی. ‫- بس کن!
‫- ولم کن. ‫- این مسخره‌بازی رو تموم کن.
‫- دیگه بسه. ‫- گمشو.
‫- تو کشتیش؟ ‫- چی؟
‫تو بیبی رو کشتی؟
‫آره، مجبور شدم.
‫چرا؟
‫پرخاشگر شده بود، گودرون ‫و بقیه رو اذیت می‌کرد...
‫گودرون... بابا، اون یه مرغه و ‫اون یه خروس. این تو ذاتشونه.
‫- آره، هرافنتینا رو هم کشت. ‫- تو که نمی‌دونی.
‫چرا، می‌دونم.
‫- دیدی؟ ‫- آره.
‫تو که دیگه خونه زندگی ‫نمی‌کنی، چطور تونستی ببینی؟
‫هی، جواب منو نده.
‫مامانت دید که روش وایساده بود، ‫نوکش می‌زد و تاجش رو می‌کند.
‫مجبور نیستم اینو توضیح بدم.
‫بابا، اون خروس خوبی ‫بود، باورم نمی‌شه کشتیش.
‫اون بهترین و آروم‌ترین خروس کل دنیا بود.
‫منظورم اینه که تو ذاتشونه که ادبشون کنن.
‫اگه اطاعت نکنن، خب ‫معلومه که می‌افته دنبالشون.
‫مامانت از دیدن خشونت اون ‫علیه اونا خسته شده بود.
‫پس چرا همه‌شون رو نمی‌کشی؟ ‫همه‌شون مثل همن، این یه سلسله‌مراتبه.
‫از کی تا حالا تو به حرف مامان گوش می‌دی؟
‫یه هنرمند زیادی احساساتی که اندازه ‫یه پشکل هم از حیوونا سر در نمیاره.
‫حق با توئه، نباید این کارو می‌کردم.
‫- مامانت بود که ازم خواست... ‫- چرا مامان تو این کار دخالت کرد؟
‫لعنتی.
‫چطوری این کارو کردی؟
‫با تفنگ زدمش.
‫- درجا مرد؟ ‫- آره، آره.
‫- راستشو می‌گی؟ ‫- آره.
‫- با تفنگ نزدمش. ‫- پس چیکار کردی؟
‫با یه تور دنبالش کردم،
‫تو جنگل گرفتمش و بیهوشش کردم.
‫- با چی؟ ‫- یه سنگ.
‫با یه سنگ بیهوشش کردی؟
‫- آره، یه سنگ بزرگ. ‫- پس لهش کردی؟
.آره
‫لعنت بهت، عن آقا.
‫متاسفم.
‫اصلاً باورم نمی‌شه این کارو کردی.
‫اون واقعاً خروس فوق‌العاده‌ای بود، ما ‫حتی باهاش عکس خانوادگی هم داریم.
‫من کلی خروس دیدم، و همه‌شون ‫یه مشت احمق لعنتی‌ان.
‫بیبی فرق داشت، خیلی شیرین و مهربون بود.
‫آره، ولی یکم پرخاشگر شده بود.
‫- همش به مامانت حمله می‌کرد وقتی که... ‫- چون بند کفش مامان باز بود.
‫صد بار بهش گفتم. بقیه‌ی ‫مرغ‌ها هم همین کارو می‌کنن،
‫چرا همه‌شون رو نمی‌کشی!
‫آیدا، متاسفم. واقعاً ‫نمی‌خواستم این کارو بکنم.
‫ولی بعضی وقتا وقتی بزرگسال ‫می‌شی، مجبوری کارایی بکنی...
‫- که دلت نمی‌خواد انجام بدی... ‫- عمراً من اینجوری بشم.
‫- چرا، می‌شی. ‫- نه.
‫- چرا. ‫- عمراً.
‫- همه اینجوری می‌شن. ‫- من نمیشم.
‫چرا.
‫نه.
‫- من شروع کنم؟ ‫- نه.
‫گفتی نمی‌خوای به یه دختر شلیک ‫کنی، پس من نباید شروع کنم؟
‫اون دختر نیست، پسره فقط موهاش بلنده.
‫- سینه‌هاش چی؟ ‫- اونا سینه نیستن!
‫رفقا، بعضی از پسرا تو استخر
‫سینه‌هاشون از مامان بزرگ‌تره.
‫- می‌شه من بزنم، لطفاً؟ ‫- باشه.
‫- بعدی منم. ‫- بعدش من.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫بابا گفته اگه تیر توش نباشه، ‫حق نداری کمان رو بکشی.
‫تازه گفت وقتی خودش نیست، ‫حق نداریم تیراندازی کنیم.
‫پس هیچ‌وقت نمی‌تونیم از کمان ‫استفاده کنیم. بابا که دیگه اینجا نیست.
‫آره.
‫صاف خورد تو تخماش!
‫- نه بابا، واژن. ‫- لعنتی.
‫این چه کوف...
‫Creature from the Black Lagoon ‫موجودی از تالاب سیاه (۱۹۵۴)
‫به نظرت مامان و بابا وقتی ‫لختن به هم دست می‌زنن؟
‫نه، فکر نکنم.
‫حداقل الان دیگه نه.
‫احتمالاً قبلاً همه‌ش این کارو ‫می‌کردن، وگرنه ما الان اینجا نبودیم.
‫برای داشتن دوتا بچه یا دوقلو ‫باید بیشتر به هم دست بزنن؟
‫نه بابا...
‫نمی‌دونم هنوزم می‌خوام ‫این کارو بکنن یا نه.
‫- من می‌خوام. ‫- باشه.
‫چرا؟
‫چون وقتی این کارو می‌کردن، ‫همه‌چی باحال‌تر بود.
‫- من یه بار دیدم. ‫- اوه، بس کن، لطفاً...
‫چی دیدی؟
‫خواهش می‌کنم، نه. نمی‌خوام اینو بشنوم.
‫- فقط از مغزت پاکش کن. ‫- غیرممکنه.
‫اگه کاری رو بکنم، دیگه ‫غیرممکنه که نکرده باشمش.
‫و اگه چیزی رو ببینم، دیگه ‫غیرممکنه که ندیده باشمش.
‫یه چیزی دیدم که به نظرم عجیب بود
‫و درست نفهمیدم چیه، ولی مشکلی نبود،
‫چون به نظرم اونا داشتن ازش لذت می‌بردن.
‫خیلی احمقی، مگی.
‫تو هم همینطور.
‫نصیحت منو می‌خوای؟
‫نه.
‫به هر حال می‌شنویش...
‫و یکی دو تا فیله هم کنارش.
‫همیشه خودت رو در آخر قرار بده.
‫مراقب خانواده‌ت باش و با ‫بچه‌هات و زنت مهربون باش،
‫بپرستشون و عاشقشون باش و ‫هرچی می‌خوان براشون بخر.
‫هرچیزی که باید ساخته و تعمیر ‫بشه رو بساز و تعمیر کن.
‫فرقی نمی‌کنه چی باشه.
‫چیزی به اسم تو و وقت تو وجود نداره.
‫این فقط یه پدیده‌ست که ‫اینترنت از خودش درآورده.
‫خانواده‌ت همه‌چیزه،
‫هیچ‌چیز دیگه‌ای اهمیت نداره.
‫خانواده‌ت رو مثل یه گلخونه در نظر بگیر
‫پر از گیاه و گل و هوای تازه.
‫و باید واقعاً ازش مراقبت کنی،
‫با آب دادن و وجین کردن و ‫عوض کردن گلدون مداوم.
‫تعمیر و تمیز کردن پنجره‌ها.
‫باید همه‌چیزت رو پای ‫این گلخونه‌ی لعنتی بذاری
‫و اگه این کارو بکنی، بهت قول می‌دم ‫که هرچی کاشتی رو درو می‌کنی.
‫بیشتر از اون چیزی که نیاز داشته باشی.
‫خوب بود، ولی من سریع‌تر رفتم.
‫اوه!
‫- الان یخ زده! ‫- آره.
‫سر تیر کنده شد.
‫- این یکی شکسته. ‫- جدی؟
‫این یکی از همه بهتره.
‫- واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫به نظرم اون زرده از همه بهتره.
‫این یکی خیلی تیزه.
‫- خورد دقیقاً اینجا. ‫- نه، از دستش رد شد.
‫- شلیک نکن. ‫- نمی‌خواستم بکنم، خیالت تخت.
‫- بیشتر بکشمش بیرون، درسته؟ ‫- چی؟
‫- اینجوری بیشتر بکشمش بیرون؟ ‫- آره.
‫- می‌دونی گوشیم کجاست؟ ‫- نه.
‫- اشکالی نداره عزیزم، دیگه تقریباً رسیدیم! ‫- همه چی خوبه، اصلاً حسش نمی‌کنم.
‫ببخشید. واقعاً متاسفم.
‫از سر راه برو کنار لعنتی.
‫بیا اینجا.
‫مگی!
‫کشتی داره میاد سمت ساحل!
‫چند دقیقه دیگه می‌رسن که ببرنت.
‫امیدوارم حال بچه خوب باشه!
‫مواظب تیر باش. اوه، خدای من!
‫ما به دکتر احتیاج داریم، پسرم تیر خورده.
‫- وای خدای بزرگ. ‫- دکتر کجاست؟
‫- همینجاست، صداش می‌کنم. ‫- بیا.
‫- مامان؟ ‫- نه، وایسا!
‫تو این خراب‌شده یه دکتر پیدا نمی‌شه؟
‫- مامان، خواهش می‌کنم. ‫- اینجا چه خبره؟
‫ببین، پسرم تیر خورده و ‫اینجا هیچ‌کس کاری نمی‌کنه!
‫همگی آروم باشیم و اجازه بدید ‫من به این موضوع رسیدگی کنم.
‫باشه، رفیق.
‫این اتفاق چطور افتاد؟
‫داداشم تصادفی با کمان بهم زد.
‫که اینطور.
‫تو خیلی قوی هستیا.
‫خب، راستش هیچی حس نمی‌کنم.
‫- انگار بی‌حس شدم... ‫- قیچی.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫الان یه آمپول کوچولو بهت می‌زنیم و بعد...
‫اشکالی نداره، مامان یه پلیور نو می‌خره.
‫خب، خب، باید اینجا رو ببرم، فقط یه کوچولو.
‫- خوب می‌شه. ‫- کارت عالیه.
‫می‌دونی چیه، این خیلی خوب به نظر میاد.
‫آخ، آخ!
‫- دقیقاً همون‌جوری که باید باشه. ‫- آخ، آخ!
‫می‌شه یه تیکه به من بدی؟
‫- نه. ‫- اوه، گریمور.
‫- یکی به من بده. ‫- باشه.
‫شیرین بیانش زیاد نباشه،
‫باید رنگش از شیرین بیان بیشتر باشه.
‫تو حق انتخاب نداری.
‫- ولی ببین چقدر مهربونم. ‫- باشه، ممنون.
‫- می‌دونی؟ ‫- نه، کاش می‌دونستم.
‫یه زمانی بهشون می‌گفتن سوزن‌های آیدا.
‫یعنی برای بافتن یه چیز فوق‌العاده ‫کوچیک ازشون استفاده می‌کردن؟
‫- کوچیک‌ترین... ‫- ظریف...
‫- ریزترین بافتنی... ‫- می‌خوای عوض کنی، مطمئنی؟
‫حتماً!
‫لعنتی، مسخره‌م می‌کنی؟ اینو نگاه کن؟
‫مامان.
‫آنا رو فرستادن مغازه برای آیدا قیچی بخره.
‫یادم نیست. کی بود؟
‫فکر کنم وقتی آیدا سه سالش بود.
‫- می‌تونم اون طرفش رو ببینم؟ ‫- بله.
‫- آره، اینم انجام بدیم. ‫- اینم؟
‫بله.
‫من می‌گم از قاب شیشه‌ای استفاده ‫کنیم، خیلی راحت‌تر می‌شه.
‫اوپس، دارم خیلی سفتش می‌کنم.
‫آب؟
‫کمی آب می‌خوای؟
‫تو چی هستی
‫تو یه زنی
‫خوشگلی؟
‫می‌تونم صورتت رو ببینم؟
‫...طبیعتاً برمی‌گرده پیش ‫باباش زندگی می‌کنه.
‫یارو تقریباً پنجاه سالشه، با بچه و همه چی.
‫باشه.
‫این یارو خیلی کنترل‌گره.
‫- پیرمرده؟ ‫- آره.
‫اینجوریه که...
« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
‫♪ مگی ترسو، مگی ترسو! ♪
‫♪ پرید تو دریا و منتظر موند و منتظر موند. ♪
‫♪ مگی ترسو، مگی ترسو! ♪
‫♪ زمان گذشت و زمان گذشت. ♪
‫متاسفم، آنا.
‫متاسفم آیدا، و متاسفم پسرا.
‫کشتی لعنتی!